06/04/2026 - Mur de Huy Classic (UCI)

Voor zijn eerste optreden op UCI-niveau bij de beloften kreeg Gilles meteen een loodzware vuurdoop voorgeschoteld in de Muur van Hoei Classic. Met maar liefst tien development teams aan de start – waaronder kleppers als Team DSM–Firmenich PostNL Development, Lotto Development Team en Alpecin–Deceuninck Development Team.

Het parcours loog er niet om: 155 kilometer, 22 hellingen en met daarvan vier passages over de beruchte Muur van Hoei, waar stijgingspercentages oplopen tot 20%. Voor Gilles was de opdracht vooraf duidelijk: zo lang mogelijk standhouden in dit selecte internationale gezelschap.

Onder een aangename lentezon werd het startschot gegeven. Al snel werd duidelijk dat deze wedstrijd geen ruimte liet voor aarzeling. Bij de eerste passage aan de aankomst, na zowat 50 kilometer koers, lag het peloton al volledig in stukken. Gilles hield zich knap staande, reed gecontroleerd en vermeed om in het rood te gaan tijdens deze cruciale openingsfase.

Net na die eerste schifting brak de koers definitief open. Een sterke kopgroep vormde zich en zou uiteindelijk de wedstrijd kleuren. Opvallend: Gilles wist als één van de weinige niet-development renners hiervan deel van uit te maken. Met sterke benen en zichtbaar vertrouwen. Alles wees op een bijzonder knap debuut op UCI-niveau.

Tot het noodlot toesloeg.

Een onbezonnen actie van een renner bracht abrupt een einde aan het verhaal. In volle koers sprong de renner van links naar rechts zonder controle, waarbij hij een groep renners letterlijk onderuit maaide. Het deed denken aan het beruchte incident uit de Ronde van Vlaanderen enkele jaren geleden. Dergelijk roekeloos gedrag hoort niet thuis in een peloton op dit niveau.

Voor Gilles betekende het meteen het einde van de wedstrijd. De fysieke schade bleef gelukkig beperkt, maar de mentale klap was des te groter. De ontgoocheling overheerste, want alles wees erop dat hij op weg was naar een knalprestatie waarin hij zich nadrukkelijk had kunnen tonen.

De koers viel in één klap stil voor hem, maar niet zijn ambitie. Want hoewel de klok niet kan worden teruggedraaid, wordt dit soort tegenslag meegenomen als brandstof voor de toekomst. Soms dwingt pech je om even stil te staan, om daarna des te vastberadener vooruit te kijken.

Wat overblijft, is het besef dat Gilles zich heeft laten zien op het hoogste beloftenpodium.