03/08/2025 - Bierbeek-Bremt (R)
- Hans Christiaens
- 9 aug 2025
- 2 minuten om te lezen
Hoe je van koers een klucht maakt
Er zijn van die wedstrijden die je met een dikke rode stift op je kalender zet. Niet voor de roem of de prijzen, maar gewoon omdat het parcours je ligt en je er plezier aan beleeft. Bierbeek is er zo eentje voor Gilles. Bochtenwerk, stukken om door te trekken, net genoeg reliëf – het soort ronde waar je met plezier voor uit je bed komt.
Afgelopen weekend was het zover: Bierbeek-Bremt. Het parcours lag weer zoals in de “goeie ouwe tijd” en dat gaf extra motivatie. Het was wel zijn tweede koers in twee dagen – gewoon wat extra ritme opdoen richting de driedaagse UCI-wedstrijd.
En dan start je, de benen voelen oké, en je denkt: dit wordt een mooie dag. Tot de koers al voor halfweg in een definitieve plooi lijkt te vallen. Jammer, maar het kan gebeuren. Tot er iets ernstigers gebeurt: een oudere toeschouwer krijgt een epileptische aanval en komt ongelukkig op het parcours terecht. Iedereen schrikt, de koers wordt geneutraliseerd.
En net op het moment dat het peloton terug aansluit bij de kopgroep… wordt de neutralisatie opgeheven. Wat volgt... Chaos. Bahrein-Victorious stapt uit de wedstrijd, het peloton rijdt in verwarring nog twee ronden door, en dan komt de beslissing van de dag: We herstarten gewoon! Met Bahrein-Victorious er weer bij! Oh, en we geven hen exact dezelfde voorsprong als voor de neutralisatie.Resultaat: volledig podium voor Bahrein-Victorious, met twee ronden minder gereden.
Alsof dat nog niet surrealistisch genoeg was, kroop er bij die herstart ook nog een renner van R.EV Academy in de kopgroep die daar oorspronkelijk helemaal niet bij zat. De jury? Die keek de andere kant op, liet alles “blauw-blauw” en keurde vrolijk de premie-uitbetaling goed aan deze… laat ons zeggen… creatief geplaatste renners.
Regels? Ach, details. Als je uit een wedstrijd stapt, stap je er gewoon weer in, toch? Misschien moeten we dat volgende week bij de UCI-wedstrijd ook eens proberen: even afstappen, wat recupereren, en dan fris terugkomen voor het podium.
Zo werd Bierbeek-Bremt niet de geliefde koers waar Gilles zich op verheugde, maar een les in hoe je met een paar bizarre beslissingen een sportieve strijd kan veranderen in een theaterstuk waar niemand nog de logica van snapt.






















































Opmerkingen