04/08/2024 - Bierbeek (R)

Bierbeek. Het is zo’n plekje dat Gilles met een dikke rode cirkel omcirkelt op de kalender. En nee, niet alleen omdat de naam zo gezellig klinkt, maar omdat het voor Gilles altijd een speciale plek in zijn hart heeft. Hier heeft hij ooit een ploegmaat naar de overwinning geholpen, en die herinnering bracht elk jaar weer een glimlach op zijn gezicht.

Dit jaar was het echter anders. Dit keer stond er niet alleen koers op het programma, maar ook een strijd tegen een andere, onzichtbare tegenstander: Gilles’ maag.

De laatste weken waren namelijk niet bepaald vlekkeloos verlopen. Zijn maag leek steeds vaker een eigen wil te ontwikkelen. Overgeven tijdens een wedstrijd was niet bepaald het type ‘tactische uitbraak’ dat hij in gedachten had. Maar goed, het zijn wielrenners, geen klagers. Dus pasten we zijn voeding aan, hopend dat deze keer de maag het spel mee zou spelen.

De start in Bierbeek voelde vertrouwd. De zon, de geur van vers gemaaid gras, en natuurlijk die kasseien waar je ofwel van houdt ofwel een hekel aan hebt. Maar ergens halverwege de wedstrijd begon de beruchte maag weer van zich te laten horen. Net toen hij dacht dat het goed ging, besloot het tweede ‘gelleke’ dat het retour afzender moest. En daar reed hij dan, midden in de strijd, met een maag die niet wilde luisteren.

Gelukkig was Gilles niet van plan om zich hierdoor uit het veld te laten slaan. Hij wist dat er nog een derde gel in zijn achterzak zat, en met een beetje hoop zou die wel de goede kant op gaan. En jawel, deze keer besloot zijn maag om zich koest te houden en de koers gewoon koers te laten zijn.

Het parcours in Bierbeek was, zoals altijd, een mix van schoonheid en pijn. De kasseien die je door elkaar schudden alsof je in een wasmachine zit, en de rechte stukken waar je even op adem kunt komen – als je geluk hebt. Maar Gilles bleef trappen, vastberaden om deze race tot een goed einde te brengen. En dat deed hij, met een mooie 27e plaats op 92 deelnemers als beloning.

Voor Gilles voelde het als een overwinning. Een uitgevochten koers, een maag die niet helemaal, maar toch grotendeels meewerkte, en die verraderlijke kasseien die hij weer had getrotseerd.